چرا عکاسان جنگ از هر زمان دیگری مهم‌ترند؟
سباستین یونگر یادداشت ۱۳۹۵/۰۵/۱۶

چرا عکاسان جنگ از هر زمان دیگری مهم‌ترند؟

در روزگاری که تصاویر رفتارهای غیرانسانی همه ما را آزار می‌دهند، و در دورانی که افراد با دوربین‌های گوشی‌های همراه در اطراف می‌چرخند، این تردید پیش می‌آید که ممکن است نقش عکاسان جنگ کاملاً از میان رفته‌ باشد. اما حقیقتا این‌گونه نیست.

  • جوابیه‌ی تیم «Everyday Iran»
    اوری‌دی ایران یادداشت ۱۳۹۵/۰۳/۰۸

    جوابیه‌ی تیم «Everyday Iran»

    سوم خرداد گفتگوی سیوا شهباز با رامین طلایی پیرامون پروژه‌ی «Every‌day Iran» منتشر شد. در ادامه جوابیه‌ی تیم فعلی «Every‌day Iran» به رامین طلایی آمده است.

  • سوگواری برای تصاویر؛ چیدمان آلفردو خار برای عکس‌هایی که نخواهیم دید
    مارک دُردِن یادداشت ۱۳۹۵/۰۱/۱۴

    سوگواری برای تصاویر؛ چیدمان آلفردو خار برای عکس‌هایی که نخواهیم دید

    «به نظرم در یک پارادوکس بزرگ زندگی می‌کنیم. از یک سو به‌وسیله‌ی هزاران تصویر بمباران می‌شویم، اما از سوی دیگر تصاویر هیچ‌گاه تا این اندازه، چه از طرف حکومت چه توسط نهادهای خصوصی، تحت کنترل نبوده‌اند. در نتیجه من اعتقاد دارم ما توانایی دیدن و به حرکت در آمدن از طریق تصاویر را از دست داده‌ایم. هیچ چیز ما را به حرکت وا نمی‌دارد. چیزها دیگر هیچ معنایی ندارند.»

  • آینده فتوژورنالیسم
    اد کاشی یادداشت ۱۳۹۴/۱۰/۱۴

    آینده فتوژورنالیسم

    در شرایطی که عکاسان خبری و عکاسان مستند در سراسر کره خاکی با سطحی از کیفیت و چشم‌اندازی جغرافیایی مشغول فعالیت هستند که در طول تاریخ بی‌سابقه بوده‌است، بدون شک از بسیار زمینه‌ها می‌توان عصر ما را عصر طلایی جهانی فتوژورنالیسم نامید. برخی از شما ممکن است تصور کنید که من با بیان این نکته در دنیایی خیالی زندگی می‌کنم. گذشته از این آیا این که می‌گویم نسبت به همه زمان‌ها در تاریخ به لحاظ اقتصادی و مالی مشکل‌تر نشده‌است؟ قطعا اینگونه است.

  • سبکِ باد
    رضا یاوری یادداشت ۱۳۹۴/۰۹/۲۰

    سبکِ باد

    در روزگاری که یکی از اصلی ترین ملاک‌‌های شناخت ارزش هنری آثار افراد، بدنه‌ی کاری و هویت آثار یک هنرمند شناخته می‌شود، پراکندگی و سردرگمی آثار علیرضا فانی و فقدان وحدت و هویت شخصی در آثار گوناگون او، چه در زمینه‌های تکنیکی و چه در مضامین، بیش‌تر به نوعی موج‌سواری روی جریان های غالب روز می‌ماند تا کندوکاو در مفاهیم و دغدغه‌های شخصی هنرمند.

  • مصاحبتِ دو متن: «رُفته‌ها» و «عشقِ سوان»
    علیرضا احمدی‌ساعی یادداشت ۱۳۹۴/۰۳/۱۴

    مصاحبتِ دو متن: «رُفته‌ها» و «عشقِ سوان»

    هم‌نشینی سطوری از رمان در جستجوی زمان از دست رفته‌ی مارسل پروست و قاب‌هایی از مجموعه عکس رفته‌های غزاله هدایت.

  • مری الن مارک ۲۰۱۵ - ۱۹۴۰
    عکسخانه یادداشت ۱۳۹۴/۰۳/۰۶

    مری الن مارک ۲۰۱۵ - ۱۹۴۰

    مری الن مارک (Mary Ellen Mark) که با پرتره‌ها و مجموعه‌ عکس‌های مستندی که از اجتماعات به انزوا کشیده شده‌ در کارنامه کاری خود دارد شناخته می‌شود، چهارم خرداد پس از سپری‌کردن یک دوره بلندمدت بیماری، در سن هفتاد و پنج سالگی درگذشت.

  • واقعیت و سایه‌اش
    سپهر خلیلی یادداشت ۱۳۹۴/۰۲/۰۸

    واقعیت و سایه‌اش

    در عکاسی دیجیتال، نسبت با زمان، نسبتی گذرا است، برای ثبت نابهنگام تصویری که در انبوهه‌ی حافظه‌ای مصنوعی تلنبار می‌شود. گویی که آدمی، برای یادآوری لحظه‌ای مفقود از زندگی‌اش به حافظه‌ی غیر ارگانیک متوسل می‌شود. این حافظه‌ی خارجی، همواره جدای از حافظه‌ی بشر باقی خواهد ماند.

  • لمسِ روزمرّگی
    گلارا جهانیان یادداشت ۱۳۹۴/۰۲/۰۳

    لمسِ روزمرّگی

    یادداشتی کوتاه درباره‌ی مجموعه‌ی «رفته ها / bygones» غزاله هدایت.

  • یکی بود یکی نبود ... یه روزی یه عکسی...
    فابیو مارکانجلی یادداشت ۱۳۹۳/۱۱/۱۲

    یکی بود یکی نبود ... یه روزی یه عکسی...

    آیا همان لبخندی که از لمس عکس‌ها، ورق زدن و تفسیرکردنشان، خاطرات کمرنگ شده‌ای را دوباره زندگی می‌کردیم، همچنان وجود دارد؟