معاصریت در عکاسی ایران (۵)؛ پارادایم نخست:پیش به‌سوی همدستی با هنرمعاصر
رضا نیازی ۱۳۹۳/۱۰/۰۸

معاصریت در عکاسی ایران (۵)؛ پارادایم نخست:پیش به‌سوی همدستی با هنرمعاصر

با افول اندیشه‌های مدرن و تردید در زیبایی‌شناسی ناب‌گرا و درون‌گرای مدرنیسم، همچنین بواسطه‌ی وقوع بحران واقعیت و بازنمایی پس از ۱۹۶۰، شرایط جدیدی در هنرمعاصر به‌وجود آمد که ازیک‌سو زمینه‌ی ظهور نوعی هنر سیاسی-انتقادی بامحوریت پرسش از «چیستی هنر» و «نظام زیباشناختی فرم‌گرا»‌ی آن را فراهم ساخت که تلاش می‌کرد در پیوند میان هنر با زندگی، ساختارهای فرهنگی و اجتماعی حاکم بر شرایط معاصر را واکاوی نماید.